Fikret, hayatının büyük bir bölümünü Meşrutiyet Köyü’ndeki ahşap bir evde tarım ve hayvancılıkla geçirmiş Fikret Gül’ün yaşamını takip eder; zamanın yavaş aktığı hissini taşıyan bir hayatın izini sürer. On dört yaşında evlendirilerek Ahmetli Köyü’nden Meşrutiyet’e getirilen Fikret, emeğin, bakımın, kaybın ve dayanıklılığın şekillendirdiği bir yaşam kurmuştur.
Fikret’le, Şile’nin eski ahşap evlerini fotoğrafladığım sırada tesadüfen tanıştım. Onun beni bahçesine çağırmasıyla başlayan karşılaşma, zamanla hayatımın en yakın ve en içten temaslarından birine dönüştü. Bir süre sonra bana “kızım” demeye başladı; fotoğrafçı ile özne arasındaki mesafe yavaşça güvene dayalı bir bağa dönüştü.
Kitap, Fikret’in gündelik rutinlerini, yalnızlığını ve yaşama tutunma hâlini; fotoğraflar, arşiv görüntüleri, buluntu belgeler ve Gül aile arşivinden nesneler aracılığıyla belgeler.
Bu fotoğraf kitabının tasarımı, Fikret Hanım’ın eşi Recep Gül’ün vefatından önce hazırlamış olduğu albümden ilham alınarak oluşturulmuştur.