Kapı Önü, Türkiye’de apartman dairelerinin girişlerini kamusal ve özel alan arasında konumlanan eşikler olarak ele alır. İstanbul’un farklı semtlerinde fotoğraflanan apartman kapıları, sabit bir kadrajla cepheden belgelenir.
Evin içi ile dışı arasında yer alan bu alanlar; süsler, ayakkabılıklar, bitkiler, paspaslar ve çeşitli gündelik nesnelerle şekillenir. Yalnızca geçiş noktaları olmanın ötesinde kapı önleri; kimliğin, inancın, gündelik pratiğin ve estetik tercihlerin yarı-kamusal alana taştığı ifade yüzeylerine dönüşür.
Proje, bu eşiklerin kişisel bellek, toplumsal aidiyet ve kültürel alışkanlıklarla nasıl örüldüğünü görünür kılmayı amaçlar. Kapı önü bir işaret alanına ve göstergeler sistemine dönüşür: kimi zaman bir davet, kimi zaman bir sınır, kimi zaman da bir direnme biçimi.
Proje kapsamında üretilen fotoğraflar, çekildikleri semtlere göre konumlandırılır ve dijital bir harita yerleştirmesi aracılığıyla sunulur. Görsel veriler; süsler, dolaplar, ayakkabılar ve paspaslar gibi nesneler üzerinden oluşturulan sosyolojik filtrelerle sınıflandırılır. Bu yolla fotoğraflar, estetik bir belgelemenin ötesine geçerek sınıfsal farkların, inanç sistemlerinin ve gündelik kent pratiklerinin okunabileceği sosyokültürel göstergelere dönüşür.