Leftover, bedensel dönüşümün geride bıraktığı izleri ve “ideal” beden arayışını takip eden duygusal yükü araştırır. Biyoplastik ve lateks karışımıyla üretilen yarı saydam yüzey, kusurlu, katmanlı ve işaretlenmiş insan derisini çağrıştırır; bedenin kilo değişimiyle birlikte genişleme ve daralma hâllerini yansıtır.
Çalışma, kilo kaybı sonrası oluşan fazla derinin, beden üzerindeki toplumsal kontrol ve yargının görünür bir izi hâline nasıl geldiğini sorgular. Bu katmanların cerrahi müdahaleyle alınması yalnızca fiziksel bir operasyon değil, aynı zamanda yeni bir iyileşme ve kontrol döngüsünün başlangıcıdır. Bu tür işlemleri tercih etmeyenler için bedenle yaşamak; güvensizlik, geçmişin yükü ve sürekli bir müzakere hâliyle şekillenen kesintisiz bir sürece dönüşür.
Feminist kuramcı Susan Bordo’nun da işaret ettiği gibi beden, hem derinden kişisel hem de yoğun biçimde kültüreldir. Leftover, bedeni bireysel deneyim ile kolektif baskının görünür hâle geldiği bir alan olarak ele alır. Fotoğrafik yüzey, yarı saydam malzemeyle birleşerek izleyiciyi belli belirsiz yansıtır ve bedene yönelen bakışın nihayetinde toplumun kendisinde köklendiğini ima eder.
Leftover, geride kalan şeylere; parçalara, izlere ve bedenin ısrarcı varlığına dair bir düşünme alanı açar. İzleyiciyi, geçmişten dayatılan idealleri yeniden değerlendirmeye ve kişinin kendi varoluşunu geri kazanma süreciyle yüzleşmeye davet eder.